Disacharydy redukujące

     Disacharydy redukujące zwane oligosacharydami typu maltozy ulegają reakcji lustra srebrnego, redukują płyn Fehlinga, wykazują w roztworach wodnych zjawisko mutarotacji, tworzą odpowiednie hydrazony, fenylohydrazony i osazony. Na skutek mutarotacji dwucukry redukujące są mieszaniną anomerów a i b co uwidoczniamy przy pisaniu wzorów i w nazewnictwie

     Maltoza zwana zwyczajowo cukrem słodowym powstaje jako produkt hydrolitycznego rozpadu skrobi przy udziale enzymub-amylazy występującego w słodzie, to jest wykiełkowanych a następnie wysuszonych i zmielonych ziarnach zbóż (głównie jęczmienia). Maltozę spotyka się często w organizmach zwierzęcych, a jeszcze częściej w roślinach jako przejściowy produkt degradacji skrobi. Jej roztwory wodne wykazują silną skręcalność płaszczyzny światła spolaryzowanego w prawo (skręcalność właściwa maltozy wynosi 137,4°).
     W organizmie człowieka maltoza powstaje podczas działania śliny, a właściwie zawartego w ślinie enzymu amylazy, na skrobię i występuje jako przejściowy produkt trawienia skrobi w jamie ustnej i w jelitach.
     W przemyśle spożywczym maltoza pojawia się zawsze jako produkt przejściowy podczas otrzymywania etanolu fermentacyjnego ze skrobi zbożowej lub ziemniaczanej. W niedużych ilościach maltoza występuje zawsze w brzeczce piwnej i w handlowej glukozie.
     Maltoza jest ciałem stałym krystalizującym z jedną cząsteczką wody w postaci cienkich białych igieł topniejących w temperaturze 102-103°C. Kryształy maltozy są izomeremb. W wodzie maltoza rozpuszcza się nieźle, lecz słabiej od sacharozy i jest prawie trzy razy mniej słodka niż sacharoza. Maltoza jest łatwo przyswajalna przez organizm człowieka i dlatego jest stosowana do wyrobu odżywek dla dzieci i rekonwalescentów.
     Celobioza zbudowana jest z dwóch cząsteczekb-D-glukozy powiązanych z sobą wiązaniem 1,4. Jest więc b-D-glukopiranozylo-1,4-b-D-glukopiranozą.
     Podobnie jak maltoza jest przejściowym produktem degradacji skrobi, tak celobioza jest przejściowym produktem degradacji celulozy.
     Po raz pierwszy celobiozę otrzymano przez ogrzewanie celulozy z mieszaniną kwasu siarkowego i bezwodnika kwasu octowego. Zachodziła wówczas degradacja i acetylowanie celulozy prowadzące do umorzenia oktaoctanu celobiozy.
     Tworzący się oktaoctan celobiozy poddany hydrolizie za pomocą alkoholowego roztworu KOH przekształca się w wolną celobiozę. Reakcia ta przyczyniła się w dużym stopniu do poznania budowy cząsteczki celulozy.
     Celobioza jest cukrem redukującym, w roztworze wodnym wykazuie zjawisko mutarotacji, co świadczy o ustalaniu się równowagi między formą a ib celobiozv. Celobioza zostata zsyntezowana z glukozy zarówno metodą chemiczną jak i biochemiczną. Laktoza, zwana również zwyczajowo cukrem mlekowym, jestb-D-galaktopiranozylo-1.4-b-D-glukopiranozą.
     Disacharyd ten jest podstawym składnikiem mleka wszystkich ssaków. Mleko ludzkie zawiera przeciętnie 0,66%, a krowie 4% laktozy. Wolną laktozę można wyodrębnić z serwatki odtłuszczonego zsiadłego mleka, przez oddzielenie twarogu, zagęszczenie roztworu i krytalizację. Roztwory laktozy posiadąją właściwości redukcyjne i wykazują mutarotację konfiguracyjną, czyli dwucukier ten może występować w odmianaeh a lubb , przy czym odmianab jest nieco lepięj rozpuszczalna w sodzie niż odmiana a.
     Laktoza jest około 5 razy mniej słodka niż sacharoza, ponadto nie jest tak higroskopijna jak inne cukry. Między innymi z tych względów stosowana jest w przemyśle farmaceutycznym jako w wypełniacz do tabletek i jako środek odżywczy.