Aldozy

     Fischer przyjął umownie, że konfiguracja, czyli rozmieszczenie podstawników w cząsteczce prawoskrętnej aldehydu glicerynowego będzie podstawą szeregu D-aldoz (każda D-aldoza posiada swój L-enancjomer).
     Przy takim założeniu dla aldoterozy mającej dwa asymetryczne atomy węgla możliwe są dwa warianty odmian D.
     Dalszy tok postępowania przedstawimy na przykładzie n (-) erytrozy. Stosując cyjanohydrynową dobudowę łańcucha węglowego tetrozy otrzymamy dwie różne aldopentozy, ponieważ w wyniku przyłączania HCN atom węgla grupy aldehydowej erytrozy staje się asymetryczny, a grupa - OH może ustawić się po prawej lub po lewej stronie

     Analogicznie z D-treozy można poprzez reakcję cyjanohydrynową dojść do dwóch D-pentoz różniących się położeniem grup -H i -OH przy drugim atomie węgla (licząc od grupy aldehydowej, tącznie z tą grupą). W podobny sposób można wydedukować 8 wariantów aldoheksoz.
     Ketoheksozy z powodu obecności w łańcuchu grupy karbonylowej mają zawsze o jeden atom węgla asymetryczntgo mniej niż odpowiadające im izomeryczne aldoheksozy o tej samej liczbie atomów węgla. Tak więc ketotetrozy mające jedecn asymetryczny atom węgla